Tak. Wnioskować o układ można na każdym etapie postępowania administracyjnego. Jednak mając na uwadze przesłanki przemawiające za rozpoczęciem postępowania układowego w postępowaniu sankcyjnym, w szczególności przyczynienie się do przyspieszenia postępowania, oczekiwanym jest zawieranie układu w toku postępowania pierwszej instancji. W wyjątkowych sytuacjach, np. gdy strona postępowania doprowadzi do usunięcia naruszenia na późniejszym etapie postępowania, możliwe jest zaproponowanie zawarcia układu w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

Z inicjatywą układu może wyjść zarówno Komisja, jak i strona postępowania, przy czym do organu nadzoru należy ocena, czy w danej sprawie zostały spełnione przesłanki umożliwiające jego rozpoczęcie, a następnie jego zawarcie.

Ujawnienie istotnych okoliczności to ujawnienie informacji, które nie były znane Komisji w momencie ich przekazania przez stronę postępowania. Nie ma przeszkód, by zostały one przekazane jeszcze przed rozpoczęciem układu w postępowaniu. Istotną okolicznością mogą być np. nowe informacje dotyczące stanu faktycznego sprawy, przyczyn powstania naruszenia, czy też dotyczące udziału osób trzecich w powstaniu naruszenia.

Skutkiem zawarcia układu jest wydanie decyzji, zawierającej ustalenia układu, w której stwierdza się wystąpienie naruszenia oraz ustalana jest odpowiedzialność administracyjna strony. Stwierdzenie, że doszło do naruszenia, za które można przypisać odpowiedzialność administracyjnoprawną stronie, jest podstawą do nałożenia na nią kary pieniężnej w zmniejszonej na skutek układu wysokości albo – wyjątkowo – odstąpienia od jej nałożenia. Nie ma więc możliwości, by Komisja nałożyła sankcję finansową lub odstąpiła od jej nałożenia bez wskazania w treści decyzji, że doszło do naruszenia. Jednak nie oznacza to wymogu przyznania się strony do winy, w szczególności w ramach spełnienia przesłanki ujawienia istotnych okoliczności dotyczących naruszenia objętego danym postępowaniem, aby doprowadzić do zawarcia układu.

Nie. Do usunięcia naruszeń powinno dojść do momentu przedstawienia układu przez Komisję – w innym przypadku nie dojdzie do jego zawarcia. W ramach dobrowolnych zobowiązań strona postępowania może jednakże zobowiązać się do usunięcia – w całości lub w części – skutków swojego naruszenia, rozumianych jako jego konsekwencje. Wiązać się to może np. z rozliczeniem z poszkodowanymi klientami instytucji finansowej.

Nie. Zobowiązania w ramach układu mają charakter dobrowolny i to od woli strony postępowania zależy, czy i jakie zobowiązania zostaną przez nią zaproponowane. Składając zobowiązanie strona przedstawia  zakres działań, jakie zamierza podjąć, sposób oraz czas ich wykonania, sposób zabezpieczenia ich finansowania, a także składa oświadczenie o braku wiedzy o przeszkodach uniemożliwiających wykonanie zobowiązania. Zobowiązanie podlega ocenie Komisji, od której zależy uwzględnienie danego zobowiązania w ramach układu.

Tak, strona poznaje kwotę kary pieniężnej, która będzie nałożona na stronę w przypadku przyjęcia przez nią układu wraz ze skalą obniżki. Informacje te wynikają z treści postanowienia o przedstawieniu układu.

Nie. Przekazanie do publicznej wiadomości informacji o wydaniu decyzji (również wydanej na skutek przyjętego układu) jest określone odrębnymi od regulacji dotyczących postępowania układowego przepisami prawa, które – co do zasady – nakładają obowiązek publikacji komunikatu na Komisję. Przepisy te nie przewidują możliwości uzgadniania treści komunikatu ze stroną. Taki komunikat zawiera m.in. informację o stwierdzonym naruszeniu, o zawarciu układu oraz o wysokości nadzwyczajnego złagodzenia sankcji.