Marcin Mikołajczyk – Zastępca Przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, wystąpił podczas otwarcia EY Corporate Reporting Forum 2025. Wystąpienie koncentrowało się na rosnącym znaczeniu odporności przedsiębiorstw w obliczu globalnych szoków oraz na konsekwencjach, jakie z tego wynikają dla współczesnego raportowania korporacyjnego.

Marcin Mikołajczyk podkreślił, że ostatnie lata – naznaczone pandemią, wojną w Ukrainie, kryzysem energetycznym, dynamicznymi zmianami klimatycznymi i gwałtownym postępem technologicznym – ujawniły skalę wyzwań, z którymi firmy – będące spółkami publicznymi – muszą się mierzyć. To doświadczenie prowadzi do refleksji nad tym, jak budować zaufanie na rynku kapitałowym poprzez rzetelne ujawnienia oraz jaką rolę pełni raportowanie w kształtowaniu odporności organizacyjnej. Wskazał, że odporność nie jest już cechą dodatkową, ale staje się fundamentem przewagi konkurencyjnej. 

Zastępca Przewodniczącego zwrócił uwagę, że tradycyjne podejście do ryzyka nie wystarcza, bo firmy muszą przygotowywać się nie tylko na nieznane zagrożenia, ale również na te, które są znane, a jednak często wypierane. Właśnie dlatego tak ważne staje się zrozumienie tzw. „nieznanych znanych” (ang. „unknown knowns”) – zagrożeń, o których wiemy, ale których konsekwencje łatwo bagatelizować.

Marcin Mikołajczyk przywołał kolejne globalne szoki jako źródło lekcji dla przedsiębiorstw i regulatorów: pandemia pokazała wagę elastyczności operacyjnej i cyfryzacji, wojna w Ukrainie uwidoczniła zależność od surowców i energii, a przyspieszenie technologiczne wymusza myślenie o konsekwencjach sztucznej inteligencji dla modeli biznesowych. Każdy z tych obszarów wymaga lepszego, bardziej systemowego raportowania – obejmującego podatności, scenariusze, strategie bezpieczeństwa i wyniki testów odporności.

Wystąpienie zaakcentowało odpowiedzialność spółek publicznych wobec inwestorów i rynku kapitałowego. Przejrzystość informacji, ich selekcja i realna wartość stają się kluczem do ograniczania asymetrii informacyjnej. Marcin Mikołajczyk przypomniał, że dla inwestorów indywidualnych jakość sprawozdań finansowych pozostaje kluczowym kryterium oceny emitentów, a wynikające z niej zaufanie odgrywa rolę fundamentalną – raportowanie nie jest celem samym w sobie, ale jest źródłem informacji dla odbiorców. 

Ważnym wątkiem jest także rola regulatorów i państwa. Nadmierne, nieprzemyślane zwiększanie obowiązków raportowych mogłoby przynieść więcej szkody niż pożytku, dlatego potrzebna jest współpraca o charakterze partnerskim. Jednocześnie spółki powinny dbać o to, aby raporty były porównywalne, spójne metodologicznie i zgodne z wypracowanymi w branży standardami tam, gdzie nie istnieją jeszcze formalne wytyczne.

Marcin Mikołajczyk zwrócił się z apelem, aby w złożonych realiach regulacyjnych i technicznych nie stracić z oczu sensu raportowania. Jego istotą jest dostarczanie wiedzy niezbędnej do podejmowania decyzji, a więc budowanie zaufania — wartości, bez której rynek kapitałowy nie może funkcjonować. Podkreślił: „Nie wszystko, co się liczy da się policzyć i nie wszystko, co da się policzyć się liczy”. Dodał, że prawdziwa jakość raportowania opiera się na świadomym doborze informacji, a nie na ich nadmiarze. Raportowanie to kluczowe narzędzie nie tylko informacyjne, ale też strategiczne: wspiera odporność przedsiębiorstw, wzmacnia bezpieczeństwo inwestorów i zwiększa stabilność rynku. W tym kontekście nadzór finansowy zachęca do współpracy wszystkich interesariuszy nad wypracowaniem praktyk, które pozwolą połączyć rozwój przedsiębiorstw, oczekiwania rynku i wymogi regulacyjne w sposób zapewniający przejrzystość, odpowiedzialność i długofalową wartość.